ChemQ

45 min

Metody otrzymywania tlenków

Bezpośrednie utlenianie, reakcje z parą wodną, spalanie oraz rozkład termiczny wybranych soli.

Teoria

Metody otrzymywania tlenków

Sposobów otrzymywania tlenków jest bardzo dużo. Prawie każdy pierwiastek może tworzyć tlenek, a wiele pierwiastków tworzy ich więcej niż jeden, na różnych stopniach utlenienia. Dlatego do otrzymania określonego tlenku mogą być potrzebne różne substraty i różne warunki reakcji.

Część opisanych metod ma duże znaczenie przemysłowe, a część stosuje się głównie w laboratorium lub w zadaniach szkolnych. Zebrane schematy pokazują związki między tlenkami, kwasami, wodorotlenkami i solami. Przy okazji przypominają też właściwości różnych substancji, które zostaną dokładniej omówione w innych tematach.

W zadaniach warto za każdym razem sprawdzić cztery rzeczy: czy reakcja jest utlenianiem i redukcją, jakie warunki są potrzebne, czy powstaje produkt gazowy oraz czy dany tlenek jest trwały w tych warunkach. Dobrze jest także orientować się w barwie charakterystycznych tlenków i niektórych substratów.

1

Bezpośrednie łączenie pierwiastków z tlenem

Schemat 1

pierwiastek + tlen → tlenek

Przykłady

1. 4Al + 3O₂ → 2Al₂O₃

2. S + O₂ → SO₂

Warunki, ograniczenia i dodatkowe informacje

  • Reakcja często wymaga zapłonu albo ogrzewania.
  • Metale szlachetne, przede wszystkim złoto i platyna, nie reagują z tlenem w typowych warunkach. Ich tlenki można jednak otrzymywać innymi metodami, bez bezpośredniej reakcji prostych substancji.
  • Gazy szlachetne również nie tworzą trwałych, typowych tlenków. Fluor jest wyjątkiem innego rodzaju: ze względu na większą elektroujemność nie tworzy typowych tlenków, lecz związki fluoru z tlenem.
  • Niektóre metale, na przykład glin, są pokryte ochronną warstwą własnego tlenku. Dlatego zwarty kawałek metalu może pozornie nie reagować, podczas gdy sproszkowany metal po ogrzaniu spala się intensywnie.
2

Utlenianie tlenków niższych i redukcja tlenków wyższych

Schemat 1

tlenek niższy + tlen → tlenek wyższy

Przykład 1

2SO₂ + O₂ ⇄ 2SO₃

Schemat 2

tlenek wyższy + reduktor → tlenek niższy lub pierwiastek

Przykład 2

3Fe₂O₃ + CO → 2Fe₃O₄ + CO₂

Warunki, ograniczenia i dodatkowe informacje

  • Utlenianie zwykle wymaga tlenu i często katalizatora albo podwyższonej temperatury. W reakcji SO₂ z tlenem stosuje się katalizator V₂O₅.
  • Redukcja tlenków zachodzi między innymi pod wpływem CO, H₂, C lub bardziej aktywnego metalu.
3

Reakcja wybranych pierwiastków z parą wodną

Schemat 1

metal + para wodna → tlenek metalu + wodór

Przykłady

1. Mg + H₂O(g) → MgO + H₂↑

2. Zn + H₂O(g) → ZnO + H₂↑

3. 3Fe + 4H₂O(g) → Fe₃O₄ + 4H₂↑

Schemat 2

niemetal + para wodna → tlenek niemetalu + wodór

Przykład 2

C + H₂O(g) → CO + H₂↑

Warunki, ograniczenia i dodatkowe informacje

  • Reakcje zachodzą z gorącą parą wodną, zwykle w temperaturze kilkuset stopni Celsjusza.
  • Nie warto zapamiętywać błędnej reguły „wszystkie metale od magnezu do wodoru”. W szkolnych zadaniach pewne przykłady to przede wszystkim Mg, Zn i Fe.
  • Glin może reagować z parą wodną dopiero po usunięciu warstwy Al₂O₃ albo w postaci bardzo rozdrobnionej. Nikiel, cyna i ołów, mimo że leżą przed wodorem w szeregu aktywności, nie są standardowymi przykładami tej reakcji.
  • Ujemny potencjał standardowy metalu oznacza, że może on redukować jony H⁺, ale sam w sobie nie gwarantuje reakcji z wodą lub parą wodną. Decydują także temperatura, kinetyka oraz ochronna warstwa tlenku.
  • Metale bardzo aktywne, takie jak Na, K, Ca, Sr i Ba, reagują z ciekłą wodą według innego schematu: tworzą wodorotlenki, a nie tlenki.
4

Spalanie substancji złożonych

Schemat 1

substancja palna + tlen → tlenki pierwiastków wchodzących w jej skład

Przykłady

1. CH₄ + 2O₂ → CO₂ + 2H₂O

2. 4FeS₂ + 11O₂ → 2Fe₂O₃ + 8SO₂

Warunki, ograniczenia i dodatkowe informacje

  • Najczęściej palne są związki zawierające pierwiastki, które mogą jeszcze ulec utlenieniu: węgiel i wodór w związkach organicznych, siarka w siarczkach, fosfor, amoniak, tlenek węgla(II) lub siarkowodór.
  • Substancje, w których pierwiastek znajduje się już na wysokim stopniu utlenienia, zwykle nie spalają się dalej. Przykładami są CO₂ i SO₃.
  • Niektóre związki zamiast spalać się rozkładają się podczas ogrzewania.
5

Rozkład termiczny wodorotlenków

Schemat 1

wodorotlenek —ogrzewanie→ tlenek + woda

Przykłady

1. Cu(OH)₂ → CuO + H₂O

2. 2Al(OH)₃ → Al₂O₃ + 3H₂O

Warunki, ograniczenia i dodatkowe informacje

  • Większość wodorotlenków nierozpuszczalnych i amfoterycznych ulega takiemu rozkładowi.
  • Wodorotlenki litowców są zwykle trwałe termicznie; wyjątkiem jest LiOH.
6

Rozkład termiczny azotanów(V)

Schemat 1

azotan(V) metalu —ogrzewanie→ produkty zależne od metalu

Przykład 1

2Mg(NO₃)₂ → 2MgO + 4NO₂↑ + O₂↑

Schemat 2

azotan(V) litowca poza litem —ogrzewanie→ azotyn(III) metalu + tlen

Przykłady

1. 2NaNO₃ → 2NaNO₂ + O₂↑

2. 2KNO₃ → 2KNO₂ + O₂↑

Schemat 3

azotan(V) litu oraz metalu od magnezu do miedzi —ogrzewanie→ tlenek metalu + NO₂↑ + O₂↑

Przykłady

1. 2Mg(NO₃)₂ → 2MgO + 4NO₂↑ + O₂↑

2. 2Cu(NO₃)₂ → 2CuO + 4NO₂↑ + O₂↑

Schemat 4

azotan(V) metalu mniej aktywnego niż miedź —ogrzewanie→ metal + NO₂↑ + O₂↑

Przykład 4

2AgNO₃ → 2Ag + 2NO₂↑ + O₂↑

Warunki, ograniczenia i dodatkowe informacje

  • Szereg aktywności jest tu przydatną podpowiedzią, ale nie jest regułą bez wyjątków.
  • LiNO₃ zachowuje się inaczej niż pozostałe azotany(V) litowców i także tworzy tlenek. Azotany(V) wapnia, strontu i baru również tworzą tlenki, choć wapń leży przed magnezem w szeregu aktywności.
  • We wszystkich grupach poza azotanami(V) litowców tworzącymi azotyny może pojawić się NO₂. Jest to brunatny, toksyczny gaz — tlenek azotu(IV).
7

Rozkład termiczny siarczanów(VI)

Schemat 1

siarczan(VI) metalu —ogrzewanie→ produkty zależne od temperatury

Przykład 1

CuSO₄ → CuO + SO₃↑

Schemat 2

siarczan(VI) metalu —ogrzewanie→ tlenek metalu + SO₃↑

Przykład 2

CuSO₄ —ok. 600–650°C→ CuO + SO₃↑

Schemat 3

2 siarczan(VI) metalu —silne ogrzewanie→ 2 tlenki metalu + 2SO₂↑ + O₂↑

Przykład 3

2CuSO₄ —silne ogrzewanie→ 2CuO + 2SO₂↑ + O₂↑

Warunki, ograniczenia i dodatkowe informacje

  • Temperatura rozkładu zależy od kationu metalu. Bezwodny CuSO₄ zaczyna rozkładać się w pobliżu 600°C, a ZnSO₄ w podobnym zakresie, lecz pełne otrzymanie ZnO wymaga wyższej temperatury.
  • Siarczany(VI) sodu i potasu są znacznie trwalsze termicznie.
  • Przy silniejszym ogrzewaniu SO₃ nie pozostaje trwałym produktem i może przechodzić w SO₂ oraz O₂. Dlatego w zadaniach trzeba zwracać uwagę na podane warunki i dane o temperaturach rozkładu wybranych siarczanów.
8

Rozkład termiczny węglanów

Schemat 1

węglan metalu —ogrzewanie→ tlenek metalu + CO₂↑

Przykłady

1. CaCO₃ → CaO + CO₂↑

2. ZnCO₃ → ZnO + CO₂↑

Warunki, ograniczenia i dodatkowe informacje

  • Węglany metali 1. grupy są zwykle trwałe termicznie.
  • Ważnym wyjątkiem jest Li₂CO₃, który podczas ogrzewania również tworzy tlenek litu.
9

Rozkład nietrwałych kwasów tlenowych

Schemat 1

nietrwały kwas tlenowy → tlenek kwasowy + woda

Przykłady

1. H₂SiO₃ → SiO₂ + H₂O

2. H₂CO₃ → CO₂↑ + H₂O

3. H₂SO₃ → SO₂↑ + H₂O

Warunki, ograniczenia i dodatkowe informacje

  • Niektóre kwasy istnieją tylko w roztworze albo są nietrwałe i łatwo się rozkładają.
  • Reakcja może zachodzić samorzutnie lub podczas ogrzewania.
10

Reakcje metali i niemetali z kwasami utleniającymi

Schemat 1

metal + kwas utleniający → sól + tlenek produktu redukcji + woda

Przykłady

1. Cu + 4HNO₃(stęż.) → Cu(NO₃)₂ + 2NO₂↑ + 2H₂O

2. Cu + 2H₂SO₄(stęż.) → CuSO₄ + SO₂↑ + 2H₂O

Schemat 2

niemetal + kwas utleniający → produkt utlenienia + tlenek produktu redukcji + woda

Przykład 2

C + 4HNO₃(stęż.) → CO₂↑ + 4NO₂↑ + 2H₂O

Warunki, ograniczenia i dodatkowe informacje

  • Najważniejsze kwasy utleniające to stężony HNO₃ i stężony H₂SO₄.
  • W tych reakcjach kwas nie tylko dostarcza jonów H⁺, lecz także działa jako utleniacz. Powstające NO, NO₂ albo SO₂ są tlenkami.
11

Odwodnienie kwasów tlenowych tlenkiem fosforu(V)

Schemat 1

tlenek fosforu(V) + kwas tlenowy → kwas metafosforowy + tlenek kwasowy

Przykłady

1. P₂O₅ + H₂SO₄ → 2HPO₃ + SO₃↑

2. P₂O₅ + 2HNO₃ → 2HPO₃ + N₂O₅

Warunki, ograniczenia i dodatkowe informacje

  • Tlenek fosforu(V) jest silnym środkiem odwadniającym. Odbiera wodę cząsteczce kwasu tlenowego, dlatego powstaje jego tlenek kwasowy.
  • Zapis P₂O₅ jest szkolnym zapisem wzoru empirycznego; cząsteczkowy wzór tego tlenku to P₄O₁₀.
12

Reakcja soli z kwasem, gdy powstaje nietrwały kwas

Schemat 1

sól + kwas → nowa sól + nietrwały kwas

Przykłady

1. CaCO₃ + 2HCl → CaCl₂ + H₂O + CO₂↑

2. Na₂SO₃ + 2HCl → 2NaCl + H₂O + SO₂↑

Schemat 2

nietrwały kwas → tlenek + woda

Przykłady

1. H₂CO₃ → CO₂↑ + H₂O

2. H₂SO₃ → SO₂↑ + H₂O

Warunki, ograniczenia i dodatkowe informacje

  • Reakcja zachodzi, gdy silniejszy kwas wypiera z soli kwas słabszy i nietrwały.
  • Powstały kwas od razu rozkłada się, dlatego obserwuje się wydzielanie CO₂ albo SO₂.